اوتيسم و تاريخچه آن (درخودماندگي) (Autism)

در سال 1943 دكتر لئوكانر در بيمارستان هاپكينز يك گروه 11 نفري از كودكان را مورد مطالعه قرار داد

كه داراي ويژگي هايي چون تنهايي, درخودماندگي, ناتواني در ارائه ژست بدني خاص, تأخير رشدي, تكرار, يكنواختي صدا و كلام, حافظه طوطي وار و عالي, محدوديت در انواع حركات خود به خودي, رفتارها و ادا و اطوارهاي قالبي, اصرار بر يكنواختي محيط و ممانعت از تغيير در آن, تماس چشمي ضعيف, رابطه غير طبيعي با ديگران تصاوير و اشياء بي جان بودند كه كانر به آنان برچسب اوتيسم را داد.

خصوصيات و ويژگيهاي باليني كودكان اتيستيك:

1- نقص در تعاملات اجتماعي       الف)اجتناب اجتماعي            ب)بي تفاوتي اجتماعي

2- مشكلات پردازش شنيداري

3- مشكلات حسي

4- مشكلات ارتباطي

5- رفتارهاي خود آزادانه

6- بازي ما در رفتارهاي كليشه‌اي

چیزهایی که باید درباره اوتیسم بدانیم

اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم باعث می شود فرد الگوهای رفتاری تکراری ایجاد کند و اغلب تعامل های اجتماعی آنها با افراد دیگر را مختل می کند.

طبق اعلام انجمن اوتیسم ، پزشکان معمولاً اختلال طیف اوتیسم(ASD) را در دوران کودکی تشخیص می دهند.

در ایالات متحده ، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) نشان می دهد که از هر 59 کودک 1 نفر مبتلا به ASD هستند.

اصطلاح "طیف" به طیف گسترده ای از علائم و شدت در ASD اشاره دارد. اوتیسم در برخی از افراد مشکلات اجتماعی بسیاری ایجاد میکند در حالی که ممکن است در سایر افراد مبتلا اختلال زیادی مشاهده نشود.

 

تیم تخصصی توانبخشی اوتیسم موسسه ایران با بهره گیری از گروه درمانگران رشته های گفتاردرمانی و کاردرمانی آماده پذیرش کودکان شما میباشد پل ارتباطی ما با شما تلفن 66596151

اوتیسم چیست؟

اوتیسم اصطلاحی چتر مانند است که که علایم متفاوتی را ایجاد میکند

در جدیدترین نسخه از دستورالعمل های انجمن روانپزشکی آمریکا ، اختلالات اوتیستسک به سه دسته زیر تقسیم میشود:

  • سندرم آسپرگر
  • اختلال تجزیه کودک
  • اختلالات توسعه فراگیر

وجه اشتراک انواع طیف اوتیسم  اختلال در تعامل اجتماعی و ابروز رفتارهای تکراری و کلیشه ای است.

به نظر می رسد برخی از کودکان مبتلا به اوتیسم از بدو تولد علائم خود را نشان می دهند ، در حالی که برخی دیگر با بزرگتر شدن ممکن است علائم بارزتری را بروز دهند.

همچنین اوتیسم وجه اشتراک هایی با برخی بیماریها مانند صرع و  اسکلروز توبرکل دارد. طبق آمار موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی (NINDS) ، تخمین زده می شود 20 تا 30 درصد از مبتلایان به اوتیسم در زمان رسیدن به دوران کودکی دچار صرع شوند.

 

 

خصوصیات و علائم بیماری اوتیسم :

ASD ممکن است چندین اثر در تعامل و ارتباطات اجتماعی فرد داشته باشد ، از جمله:

  • استفاده از الگوهای گفتار غیرمعمول ، مانند استفاده از لحن شبیه ربات
  • جلوگیری از تماس چشمی با دیگران
  • احساسات سطحی نسبت به سایر افراد خانواده
  • به نام خود پاسخ نمی دهند
  • پیشرفت دیرهنگام مهارت گفتاری
  • در حفظ و ادامه مکالمه مشکل دارید
  • تکرار عبارات
  • دشواری آشکار در درک احساسات و ابراز خویشتن

علاوه بر اختلال در برقراری ارتباط ، فرد مبتلا به اوتیسم نیز ممکن است رفتارهای تکراری یا غیرمعمول بنیز داشته باشد.

نمونه هایی از این موارد عبارتند از:

  • پافشاری و درگیری فکری نسبت به یک موضوع  ، مانند اتومبیل ، جدول زمانی قطار یا هواپیما
  • با اشیاء ، مانند یک اسباب بازی یا یک شیء خانگی زمان زیادی صرف میکند
  • درگیر شدن در حرکات تکراری ، مانند تکان دادن یک شی
  • اسباب بازی ها یا اشیاء را به روشی بسیار منظم  قرار میدهد

افراد مبتلا به اوتیسم  توانایی پیش بینی نتایج برخی رفتارهای خاص را دارند. شکست در تعاملات با دیگران ویا قرار گرفتن در معرض محیط های شلوغ ، می تواند فرد مبتلا به ASD را تحت الشعاع خود قرار دهد و منجر به طغیان عصبانیت ، ناامیدی ، پریشانی یا غم شود.

 

هیچ آزمایش خاصی نمی تواند اوتیسم را تشخیص دهد. درعوض ، پزشکان از طریق گزارش والدین از رفتار کودک ، مشاهده و با رد شرایط دیگر ، به تشخیص می رسند.

به عنوان مثال ، اگر كودك دچار كم شنوایی تشخیص داده نشده است ، علائم می تواند شبیه اوتیسم باشد.

علل ایجاد اوتیسم

علل اوتیسم در حال حاضر مشخص نیست ، اما تعداد قابل توجهی از مطالعات با هدف یادگیری چگونگی پیشرفت آن در حال انجام است.

محققان چندین ژن شناسایی کرده اند که به ASD ارتباط دارند. بعضی اوقات ، این ژن ها با جهش خود به خود بوجود می آیند. در موارد دیگر ،افراد ممکن است آنها را به ارث ببرند.

در مطالعات دوقلوها ، اوتیسم اغلب بین دوقلوها رابطه قوی دارد. به عنوان مثال ، اگر یک قل مبتلا به اوتیسم باشد ، طبق گفته NINDS ، دیگری به احتمال زیاد 36 تا 95 درصد اوتیسم دارد.

مبتلایان به اوتیسم ممکن است دچار تغییراتی در مناطق مهم مغز خود شوند که بر گفتار و رفتار آنها تأثیر می گذارد. عوامل محیطی نیز ممکن است در توسعه ASD نقش داشته باشند ، اگرچه پزشکان هنوز ارتباطی بین این دو موضوع را تأیید نکرده اند.

با این حال ، محققان می دانند که برخی از علل شایعه شده بین مردم، مانند شیوه های فرزندپروری ، باعث اوتیسم نمی شوند.

آیا واکسن ها باعث اوتیسم می شوند؟

تصور غلط دیگر در مورد اوتیسم این است که دریافت واکسن ، مانند آنهایی که برای سرخک ، اوریون و سرخچه (MMR) وجود دارد ، می تواند در ابتلا به اوتیسم نقش داشته باشد.

با این حال ، CDC گزارش می دهد که هیچ ارتباط مشخصی بین واکسن و اوتیسم وجود ندارد.

 

هیچ ارتباطی بین واکسن و اوتیسم وجود ندارد.

یک مطالعه سال 2013 تأیید کرد که تعداد آنتی ژن ها یا موادی که باعث تولید آنتی بادی های ضد بیماری می شوند در کودکانی که ASD انجام می دهند و ندارند.

برخی از افراد ادعا می کنند که thimerosal ، ماده نگهدارنده ای که حاوی جیوه است و در واکسن های خاص قرار دارد ، ارتباطی با اوتیسم دارد. با این وجود ، حداقل از سال 2003 تاکنون حداقل 9 تحقیق مختلف شواهدی ارائه داده اند که بر این ادعا مهر بطلان زده است.

ژورنال Lancet مقاله ای را منتشر کرد که باعث بحث و جدال پیرامون واکسن و اوتیسم شد و 12 سال بعد مشخص شد که شواهد را در این تحقیق دستکاری کرده اند. نهادهای حکومتی محقق این پروژه ، اندرو ویکفیلد را از تحقیقات مشابه منع کردند.

 
 

درمان اوتیسم

رفتاردرمانی به صورت صرف  برای اوتیسم وجود ندارد ، زیرا علایم هر فرد در این بیماری متفاوت است.

روش های درمانی و راهبردهایی برای کاهش علایم در دسترس هستند. این موارد می تواند شامل کنترل صرع ، افسردگی ، اختلال وسواس-اجباری (OCD) و اختلالات خواب باشد.

در حالی که همه این روش های درمانی برای همه مبتلایان به ASD مؤثر نیست ، برخی درمانها نظیر کاردرمانی میتواند به کاهش علایم اوتیسم کمک کند.

مداخلات درمانی رایج برای اوتیسم

از جمله مداخلات درمانی که می تواند مفید باشد عبارتند از:

تحلیل رفتار کاربردی (ABA):

 در ABA ، یک مربی در ابتدا سعی می کند در مورد رفتارهای خاص یک فرد مبتلا به ASD اطلاعاتی کسب کند. آنها همچنین اطلاعاتی در مورد اثرات محیط  بر این رفتار و نحوه یادگیری فرد کسب میکنند

. هدف ABA افزایش رفتارهای مطلوب و کاهش رفتارهای مضر یا ایزوله کننده با استفاده از تقویت مثبت است.

ABA می تواند به بهبود ارتباطات ، حافظه ، تمرکز و عملکرد تحصیلی کمک کند. یک مربی می تواند با تجزیه و تحلیل رفتارهای فعلی و آموزش اقدامات جدید به صورت مرحله به مرحله به بهبود برخی علایم کمک کند

Early Start Denver Model (ESDM): این نوع رفتار درمانی در هنگام بازی اتفاق می افتد و به کودکان بین 1 تا 4 سال اختصاص دارد.

 

یک روانشناس ، متخصص رفتار یا کاردرمانگر از فعالیت های مشترک و بازی برای کمک به کودک مبتلا به اوتیسم در ایجاد روابط مثبت با یک حس سرگرمی استفاده می کند. سپس والدین می توانند درمان را در خانه ادامه دهند.

ESDM از مهارت های ارتباطی و توانایی های شناختی پشتیبانی می کند.

روش فلورتایم : این متد به  والدین مربوط میشود و پیوندی را بین کودک و خانواده در حین بازی ایجاد میکند . روشهای درمانی ABA همچنین ممکن است از floortime برای پشتیبانی از درمان استفاده کند و بالعکس.والدین به فرزندان اجازه می دهند بازی را هدایت کنند ، و این باعث می شود نقاط قوت کودک رشد کند.

از طریق این درگیری ، کودک مبتلا به ASD ارتباطات دو طرفه و پیچیده ، تفکر عاطفی و صمیمیت را می آموزد. آنها همچنین یاد می گیرند که به کنترل مهارت های خود غلبه کنند و با محیط خود درگیر شوند.

کاردرمانی (OT):

 کاردرمانی به فرد مبتلا به اوتیسم کمک می کند مهارت های زندگی روزمره را توسعه داده و استقلال را بیاموزد.

این مهارت ها شامل لباس پوشیدن بدون کمک ، نظافت و بهداشت و مهارت های حرکتی خوب است. افراد مبتلا به ASD سپس این مهارتها را خارج از جلسات درمانی ، که معمولاً بین 30 تا 60 دقیقه طول دارند ، تمرین می کنند.

درمان پاسخ محوری (PRT): 

این درمان با هدف پشتیبانی از انگیزه و توانایی پاسخگویی به نشانه های انگیزشی در کودکان مبتلا به ASD انجام می شود. این یک درمان مبتنی بر بازی است که بر تقویت طبیعی تمرکز دارد.

 

بسیاری از روش های درمانی برای اوتیسم حول کمک به مراقبان و معلمان میباشد.

مداخله توسعه روابط (RDI): 

این معالجه حول اهمیت تفکر پویا یا توانایی تطبیق افکار و موقعیت های پردازش به صورت انعطاف پذیر ، به منظور بهبود کیفیت زندگی در افراد مبتلا به اوتیسم می چرخد.

تمرکز RDI شامل درک دیدگاه افراد دیگر ، تغییر پردازش و جذب اطلاعات از چندین منبع به طور همزمان ، مانند دید و صدا ، بدون اینکه دچار پریشانی شود.

گفتاردرمانی: 

گفتاردرمانی کمک می کند تا چالش های ارتباطی را که افراد مبتلا به اوتیسم تجربه می کنند ، برطرف کند.

کمک ممکن است شامل تطبیق احساسات با چهره ، یادگیری نحوه تفسیر زبان بدن و پاسخ به سؤالات باشد. یک متخصص گفتاردرمانی همچنین ممکن است سعی کند ظرافت های صدای آواز را آموزش دهد و به فرد در تقویت گفتار و شفافیت کمک کند.

TEACCH: 

این برنامه با تأکید بر یادگیری بصری و پشتیبانی از توجه و مشکلات ارتباطی ممکن است به یکپارچه سازی نیازهای کودکان مبتلا به اوتیسم در یک محیط کلاس درس کمک کند.

ارائه دهندگان آموزش ویژه و مددکاران اجتماعی و همچنین متخصصان پزشکی که سایر روشهای درمانی مانند روانشناسان و گفتاردرمانگرها را ارائه می دهند می توانند از این سیستم برای حمایت از کودکان مبتلا به ASD استفاده کنند.

رفتار درمانی کلامی (VBT): 

این روش به کودک مبتلا به ASD کمک می کند تا زبان و معانی را به هم متصل کند. پزشکان VBT بر کلمات تمرکز نمی کنند بلکه دلایل استفاده از آنها را آموزش میدهند.

دارودرمانی در اوتیسم

اگر پزشک برای کودک یا بزرگسال مبتلا به ASD دارویی تجویز کند ، معمولاً سعی در رفع تشنج ، افسردگی یا خواب آشفته دارد.

 این داروها براساس پرونده به صورت موردی می توانند برای فرد مبتلا به اوتیسم مناسب نباشند.

 

راهکارهای مقابله با اوتیسم

كودكان مبتلا به ASD اغلب طیف وسیعی از رفتارها را ایجاد می كنند كه به آنها كمك می كند تا اثرات ایزوله كننده بیماری را پردازش كنند.

این رفتارها در واقع نوعی فیدبک است که کودک برای محافظت از خود در برابر محرك های خارجی ایجاد میکند و باعث افزایش ورودی حسی برای تقویت احساس میشود.

در حالی که همه راهکارهای مقابله با بیماری اوتیسم مضر نیستند ، برخی می توانند منجر به انزوا و پریشانی شوند.

این رفتارها شامل موارد زیر است:

  • خود را منزوی کرده و از تماس با دیگران جلوگیری کند
  • انجام الگوهای تکراری هنگام بازی
  • صحبت کردن با خود ، زمزمه کردن یا سوت زدن
  • درگیر شدن زیاد با اشیا
  • اجتناب از انجام برخی کارها
 


هیچ درمانی برای اوتیسم وجود ندارد. با این حال ، محققان تقریباً در مورد هر جنبه ای از بیماری ، از دلایل آن تا درمان های احتمالی ، در حال مطالعه هستند

در برخی از افراد مبتلا به ASD ، داروها و مداخلات رفتاری می توانند اثرات بیماری را بهبود بخشند تا فرد بتواند در بزرگسالی به طور مستقل عمل کند.

 

 
ترجمه : فرهنگ محمدخانی کارشناس کاردرمانی

خدمات مرکز

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8

کلینیک تهران

مرکز جامع توانبخشی ایران - شعبه غرب تهران

مرکز جامع توانبخشی ایران - شعبه مرکزی