صرع وانواع آن | مرکز جامع توانبخشی ایران

صرع و انواع آن

*اسپاسم هاي دوران نوزادي (سندروم غرب)(Infantile Spasms(West syndrome)): مجموعه‌اي از پرشهاي ميوكلونيك سريع كه موجب مي شود كودك با بازوهاي خميده به سمت جلو خم شود

و تكان بخورد يا اينكه با بازوهاي كشيده خم شود. آنها الگوي نوار مغزي مشخصي دارند كه هايپسارتيميا ناميده مي شود.(Hypsarrhythmia نوعي ناهنجاري در نوار مغزي كه همراه با تشنجات نوع چاقوي ضامن دار بوده و به صورت امواج آهسته با ولتاژ بالا و امواج نوك تيز در تمام نواحي قشر مخ تظاهر مي يابد.) اين سندروم صرعي از نظر زماني محدود و در سال اول زندگي شروع مي شود. بسياري از كودكان مبتلا به اسپاسم هاي نوزادي تأخير رشدي دارند و ممكن است در ادامه به اشكال ديگر صرع تبديل شوند مانند سندروم لنوكس- گاستوت Lennox-Gastout Syndrome. درمان شامل هورمونهاي استروئيدي, ACTH(هورمون آدرنوكورتيكوتروپين) و داروهاي ضد صرع مي شود.

*سندروم لنوكس- گاستوت (Lennox-Gastout): سندرم صرعي مقاوم به درمان با تشنج‌هاي مختلط- شامل تشنج غائب, تونيك كه باعث سفتي مي شوند, اغلب حين خوابيدن هستند, حمله‌هاي افتادن, تشنجهاي حمله‌اي حين راه رفتن و الگوي مشخص نوار مغزي دارند. بين سن 1 تا 8 سالگي شروع مي شوند. كودكان اغلب تأخير رشدي و ذهن غيرعادي (ذهن زير نرمال/عقب ماندگي ذهني) دارند.

*صرع غائب دوران كودكي (Childhood Absence Epilepsy):( صرع كوچك يا پتي مال) 2 تا 4 درصد در كودكان را تشكيل مي دهد و شروع آن بين 3 تا 10 سالگي است. تشنجها به صورت خيره شدنهاي مختصر همراه با امواج غير طبيعي (نوك تيز Spike) مشخص در الگوي نوار مغزي هستند. تشنجهاي غائب تمايل دارند به طور پي در پي رخ دهند. 40 درصد كودكان مبتلا به اين سندروم صرعي نيز با بزرگتر شدن آن را خواهند داشت يا در سنين نوجواني روبه بهبود خواهند رفت.

*صرع ميوكلونيك نوجواني (Juvenile Myoclonic Epilepsy): معمولا در سنين بلوغ حتي در كودكان سالم نيز شروع مي شوند. اولين نشانه معمولا تشنج عمومي (ژنراليزه) است. اين كودكان نيز ممكن است تشنجهاي ميوكلونيك (پرش عضلات) در هوشياري داشته باشند. همچنين احتمال دار تشنجها دوباره رخ دهند. مي توان با دارو كنترل كرد اما احتمالا با بزرگتر شدن بهبود نمي يابند. همچنين سندروم جانز, پتي مال تكانه‌اي, صرع ميوكلونيك بزرگسال و صرع لرزشي ناميده مي شود.

*صرع رولانديك خوش خيم‌(Benign Rolandic Epilepsy): بيش از 3/1 صرع خوش خيم در ميانه دوران كودكي بين سن 3 تا 13 سال را تشكيل مي دهد. بيشتر تشنجهاي ساده جزئي هستند كه صورت را درگير مي سازند. باعث آبريزش دهان و ناتواني در صحبت كردن مي شوند كه ممكن است نتيجه يك حمله باشد. تشنجها معمولا در شب رخ مي دهند و از طرف ديگر اين كودكان سالم و طبيعي هستند. پيش آگهي آن خوب است و 95 درصد كودكان در حال رشد مبتلا به آن تا 15 سالگي بهبود مي يابند. همچنين آن را صرع جزئي (پارشيال) خوش خيم دوران كودكي ناميده مي شود.

*سندروم رازموسن (s Syndrome’Rasmussen): بيماري نادري است كه يك نيمكره مغز را در بر مي گيرد و منجر به تشنج مي شود و روي كنترل نيم مقابل بدن تأثير مي گذارد. درمانهاي مختلفي از جمله جراحي براي برداشتن نيمكره درگير مغز انجام شده است. همچنين به عنوان انسفاليت رازموسن نيز شناخته مي شود.

*سندروم لاندا- كلفنر(Landau- Kleffner Syndrome): بيماري نادري كه بين 3 تا 7 سالگي شروع مي شود. باعث بروز تشنج شده و گفتار را درگير مي سازد. رشد گفتار كودك طبيعي است ولي به آرامي آن را از دست مي‌دهد. تشنجها, جزئي ساده و تونيك- كلونيك هستند. درمان با داروهاي ضد صرع و احتمالا استروئيدها براي كنترل تشنجها مي باشد.

*صرع لوب تمپورال (گيجگاهي) (Temporal Lobe Epilepsy): تشنجهاي جزئي پيچيده و جزئي ساده دارند. تشنجهاي تونيك- كلونيك عمومي (ژنراليزه) ممكن است بخشي از اين سندروم باشد. با دارو, جراحي و يا در برخي موارد با محرك اعصاب واگ درمان مي شود.

*صرع لوب فرونتال (پيشاني) (Frontal Lobe Epilepsy): ممكن است منجر به ضعف يا ناتواني در به كار بردن درست عضلات كه شامل عضلات گفتار مي باشد, شود. تشنجهاي لوب فرونتال ممكن است شامل حركات كوبيدن در طول خواب, همچنين سفت شدن همراه با چرخش سر به يك طرف و بالا آوردن بازو به حالتي شبيه يخ زدگي باشد. برخي تشنجها ممكن است براي ديگران نمايشي و آشفته (عجيب) باشد؛ مثل جيغ زدن, حركات ركاب زدن پاها, دويدن. درمان با دارو و در برخي موارد جراحي است.

*صرع بازتابي (Reflex Epilepsy): تشنجهايي كه به وسيله محيط ايجاد مي شوند. حساسيت بيش از حد به نور نوع شايع آن است. (تمايل به داشتن تشنج در پاسخ به نورهاي تابنده (فلاش عكاسي)- نورهاي صاعقه‌اي, الگوهاي هشدار دهنده نور و تاريكي (روشن و خاموش)). در كودكي به همراه صرع غائب شروع  مي شود و ممكن است در بزرگسالي بهبود يابد.

*صرع ميوكلونيك پيش رونده (Progressive Myoclonic Epilepsy): شكل نادري از صرع همراه با تشنجهاي ميوكلونيك (پرشي) و تونيك كلونيك (بزرگ) است. كودكان مبتلا به اين صرع ممكن است براي حفظ تعادل مشكل داشته باشند و تجربه عضلات شديد (رژيد) را دارند. همچنين كاهش در توانايي ذهني فرد وجود دارد. ژن اين بيماري اخيرا كشف شده است.

ترجمه:جوادیگانه کارشناس کاردرمانی این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

آخرین بروزرسانی ( یکشنبه, 16 مرداد 1390 ساعت 09:59 )  

خدمات مرکز

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8

کلینیک تهران