کلینیک گفتاردرمانی ایران با بهره گیری از مجهز ترین نرم افزارهای تخصصی و کادر زبده از سال 1383 تا کنون سابقه فعالیت در زمینه اختلالات تکلمی و گفتاری را دارا میباشد

فعالیت این بخش زیر نظر پزشک فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان میباشد . مدت زمان هر جلسه آموزشی 45 دقیقه و به صورت انفرادی انجام میگیرد

.درمان اختلالات‌ گفتاري‌ زير در حيطه فعاليت اين مركز ميباشد:

 علت‌هاي‌ متفاوتي‌ مي‌توانند در بروز هنجارهاي‌ گفتار و زبان‌ مؤثر باشند. در اينجا در حد ممكن‌ سعي‌ مي‌شود كه‌ انواع‌ مختلف‌ مراجعين‌ گفتار درماني‌ با توضيح‌ مختصر پيرامون‌ هر يك‌ ذكر شود.

1. تأخير رشد گفتار و زبان‌

 طي‌ نمودنمراحل‌ رشد در سنين‌ خاصي‌ انجام‌ مي‌شود. هر گاه‌ كودكي‌ در سن‌ به‌ خصوصي‌ به‌ مراحل‌ رشد مربوط‌ نرسد، اين‌ مسئله‌ به‌ عنوان‌ تأخير رشد تعبير مي‌گردد.

 مراحل‌ مختلف‌ رشد زبان‌ و گفتار ممكن‌ است‌ به‌ دلايل‌ مختلفي‌ با تأخير مواجه‌ گردد. مثلاً: كودكي‌ كه‌ در يك‌ محيط‌ ساكت‌ بزرگ‌ مي‌شود از تحريكات‌ كلامي‌ لازم‌ براي‌ الگو سازي‌ و تقليد محروم‌ است‌ و رشد زبان‌ در وي‌ ممكن‌ است‌ به‌ تأخير افتد. مثال‌ ديگر، كودكان‌ عقب‌مانده‌ ذهني‌ هستند. از علل‌ ديگر وجود محيط‌ دو زبانه‌ است‌. بيماران‌ مبتلا به‌ تأخير رشد گفتار و زبان‌، بيشترين‌ درصد مراجعين‌ گفتار درماني‌ را به‌ خود اختصاص‌ مي‌دهند.

2. زبان‌ ـ پريشي‌

 هر گاه‌ زبان‌ در اثر ضايعه‌ مغزي‌ دستخوش‌ آسيب‌ گردد و در اين‌ مورد مشكل‌ گفتار زبان‌ پريشي‌ ناميده‌ مي‌شود. ضايعه‌ مغزي‌ ممكن‌ است‌ قبل‌ از تولد يا از بدو توليد ايجاد شود كه‌ در اين‌ صورت‌ عارضه‌ حاصله‌  زبان‌ پريشي‌ دوران‌ رشد ناميده‌ مي‌شود. اما اگر ضايعه‌ مغزي‌ پس‌ از دوران‌ زبان‌آموزي‌ ايجاد شود، آن‌ را زبان‌ پريشي‌ اكتسابي‌ مي‌ناميم‌ كه‌ اين‌ دو عارضه‌ متفاوت‌ بوده‌، روش‌هاي‌ درماني‌ جداگانه‌اي‌ را مي‌طلبد. زيرا در نوع‌ اول‌ بايد با روش‌هاي‌ برنامه‌ريزي‌ شده‌ زبان‌ را به‌ شخص‌ آموزش‌ داد ولي‌ در نوع‌ دوم‌ بايد بازآموزي‌ الگوهاي‌ زباني‌ را داشته‌ باشيم‌ زبان‌ پريشي‌ ممكن‌ است‌ دركي‌، بياني‌ و يا مختلط‌ باشد. در نوع‌ دركي‌ يا حسي‌، بيمار با وجود آن‌ كه‌ گفته‌هاي‌ ديگران‌ را مي‌شنود، قادر به‌ فهم‌ محتواي‌ گفتار آنان‌ نيست‌. پس‌ دستورات‌ كلامي‌ را غلط‌ انجام‌ مي‌هد و به‌ خطاهاي‌ گفتاري‌ خود نيز وقوف‌ ندارد. گفتارش‌ روان‌، اما پر از خطاهاي‌ زباني‌ و خالي‌ از محتواست‌. در اين‌ نوع‌ زبان‌ پريشي‌ مراكز زبان‌ مغز آسيب‌ ديده‌اند.

 

در نوع‌ زبان‌ پريشي‌ بياني‌، بيمار قادر به‌ توليد صداهاي‌ گفتاري‌ نيست‌ و گفتارش‌ عالي‌ از رواني‌ است‌. در واقع‌ نمي‌تواند حرف‌ بزند هر چند كه‌ گفته‌هاي‌ ديگران‌ را تا حدي‌ مي‌فهمد و به‌ خطاهاي‌ خودش‌ واقف‌ است‌. در اين‌ نوع‌ زبان‌ پريشي‌ مراكز بياني‌ توليد زبان‌ در مغز آسيب‌ ديده‌اند. در اين‌ نوع‌ معمولاً به‌ طور توأم‌ فلج‌ نيمه‌ راست‌ بدن‌ نيز مشاهده‌ مي‌شود. گاهي‌ وسعت‌ ضايعه‌ بيشتر بوده‌ به‌ طوري‌ كه‌ هم‌ مراكز دركي‌ و هم‌ مراكز بياني‌ صدمه‌ مي‌بينند كه‌ در اين‌ صورت‌ زبان‌ پريشي‌ مختلط‌ ناميده‌ مي‌شود.

3. گرفتگي‌ صدا

 گروهي‌ از مراجعين‌ گفتار درماني‌ افرادي‌ هستند كه‌ صدايشان‌ به‌ دلايل‌ مختلفي‌ دستخوش‌ آسيب‌ شده‌ است‌ و طيف‌ وسيعي‌ را در بر مي‌گيرد. گروهي‌ از اين‌ بيماران‌ آنهايي‌ هستند كه‌ به‌ دليل‌ استفاده‌ نادرست‌ در فشار آوردن‌ بر تار صوتي‌ و زياد حرف‌ زدن‌، تارهاي‌ صوتي‌شان‌ ضخيم‌ مي‌شود و يا زدگي‌هايي‌ روي‌ آن‌ تشكيل‌ مي‌گردد. در نتيجه‌ صدايشان‌ دچار گرفتگي‌ مي‌شود. از جمله‌ علل‌ ديگر: عوامل‌ رواني‌، فلج‌ اعصاب‌ حنجره‌اي‌ و... را مي‌توان‌ ذكر كرد.

4. لكنت‌

 از اختلالات‌ شايع‌ گفتاري‌ است‌. هر گونه‌ تكرار، كشش‌، مكث‌ و گير در جريان‌ گفتار كه‌ سبب‌ مي‌شود گفتار از ديد شنونده‌ غيرطبيعي‌ جلوه‌ كند، لكنت‌ ناميده‌ مي‌شود.

5. كودكان‌ مبتلا به‌ فلج‌ مغزي‌

 كودكاني‌ هستند كه‌ قبل‌ از سه‌ سال‌ اول‌ زندگي‌ دچار ضايعه‌ مغزي‌ شده‌ و فلج‌ به‌ صورت‌هاي‌ مختلفي‌ در بدن‌ آنها ايجاد مي‌شود. كه‌ گاه‌ با فلج‌ اندام‌هاي‌ گفتاري‌ همراه‌ است‌. و معمولاً آبريزش‌ دهان‌ را نيز دارند. اغلب‌ صداي‌ بم‌ داشته‌، حجم‌ تنفسي‌شان‌ كم‌ است‌.

6. كودكان‌ مبتلا به‌ شكاف‌ كام‌ و لب‌

 گاهي‌ در دوران‌ جنيني‌، جوانه‌هاي‌ مربوط‌ به‌ لب‌ يا سقف‌ دهان‌ از طرفين‌ بهم‌ نمي‌رسد و بين‌ آنها شكافي‌ باقي‌ مي‌ماند. اين‌ كودكان‌ تحت‌ عمل‌ جراحي‌ قرار گرفته‌، سپس‌ گفتار درماني‌ مي‌شوند.

7. اختلال‌ توليدي‌ (بد تلفظ‌ كردن‌ صداها)

 به‌ نوعي‌ اختلال‌ گفتاري‌ اطلاق‌ مي‌شود كه‌ در آن‌ صداهاي‌ گفتاري‌ به‌ صورت‌ غلط‌ و نادرست‌ توليد مي‌شود كه‌ ممكن‌ است‌ به‌ خاطر عدم‌ هماهنگي‌ در عملكرد عضله‌ زبان‌، ايجاد شوند و يا ناشي‌ از كم‌شنوايي‌ و ضعف‌ حس‌هاي‌ دهاني‌ باشد. گفتار اين‌ افراد اغلب‌ نامفهوم‌ است‌ و امكان‌ دارد صداهاي‌ گفتاري‌ را خراب‌ تلفظ‌ كنند، آن‌ها را جانشين‌ يكديگر ساخته‌ يا اينكه‌ حذف‌ كنند و گاه‌ صدايي‌ اضافه‌ توليد كنند.

8. اختلال‌ در خواندن‌

 گروه‌ ديگر از مراجعين‌ گفتار درماني‌ كودكاني‌ هستند كه‌ در يادگيري‌ و خواندن‌ و نوشتن‌ با مشكل‌ روبرو مي‌شوند. از آنجا كه‌ زيربناي‌ اين‌ اختلال‌ با روندهاي‌ تشخيص‌ شنيداري‌ و ارتباط‌ دادن‌ شكل‌ حروف‌ با صداها مربوط‌ است‌ با روش‌هاي‌ گفتار درماني‌ بهبود مي‌يابند.