نوک زباني حرف زدن کودک | مرکز جامع توانبخشی ایران

 

 

 

نوک زباني حرف زدن کودک

 


اگرچه كودك ما قشنگ و ناز است ولي نبايد مشكل زبانش را ساده بگيريم. پرحرفي دانش‌آموزاني كه نوك زباني صحبت مي‌كنند، در سر كلاس باعث خنده بچه‌هاي ديگر مي‌شود.

در واقع ما بسيار متاثر مي‌شويم وقتي مي‌بينيم كه اين نوآموزان كوچولو با پرحرفي مي‌خواهند تمرين زبان‌آموزي كنند. واقعيت مهم اين است كه براي يك كودك دو- سه ساله نوك زباني صحبت كردن هيچ غيرعادي نيست، زيرا در اين سن و سال، كودك تازه زبان باز كرده و طرز تلفظ صداها هنوز برايش جا نيفتاده است. به‌طور طبيعي نوك زباني صحبت كردن به مرور زمان از بين مي‌رود ولي نه هميشه. تقريباً از هر ?? كودك يك كودك بعد از چهار سالگي هم نوك زباني صحبت مي‌كند. ولي چه كنيم كه به اين كودكان كمك كنيم؟ ميشل باربيه متخصص گفتاردرماني ما را راهنمائي مي‌كند.

 

• نوك زباني صحبت كردن چيست:

 

نوك زباني صحبت كردن وجود اشكال در تلفظ است. كودك زبانش را در جلوي دندان‌هاي پيشين مي‌گذارد و اين كار باعث مي‌شود كه نتواند بعضي از صداها را درست تلفظ كند: مثلاً صداي «شو» مي‌شود «سو» و صداي «ژو» مي‌شود «زو». اين مشكل مي‌تواند به اين علت باشد كه كودك هنوز انگشت شستش را مي‌مكد و يا اينكه حركات زبان را در داخل دهانش به خوبي كنترل نمي‌كند. همچنين اگر كودك در حس شنوائي اشكال داشته باشد و صداها را خوب نشنود نمي‌تواند تفاوت ميان صداهاي مختلف را تشخيص دهد. گاهي اوقات پدر و مادرها خودشان باعث مي‌شوند كه كودك در حال رشدشان نوك زباني صحبت كردن را ادامه دهد و اين به دو علت مي‌تواند باشد. اول اينكه بعضي از پدر و مادرها خيلي علاقه دارند كه هنوز يك «نوزاد» در خانه داشته باشند و به‌طور ناخودآگاه كودك را به نوك زباني صحبت كردن تشويق مي‌كنند و علت دوم اينكه بعضي از پدر و مادرها نوك زباني صحبت كردن فرزندشان را بيش از حد يك مسئله طبيعي و عادي تلقي مي‌كنند و ضمن اينكه علاقه‌اي به ادامه نوك زباني صحبت كردن كودكشان ندارند ولي اهميتي هم به آن نمي‌دهند.

 

• نوك زباني صحبت كردن چه مشكلاتي را به وجود مي‌آورد:

 

بايد دانست كه زبان مانند مكعب‌هاي اسباب بازي است كه بچه‌ها با آن ساختمان مي‌سازند. مكعب‌هائي كه براي ساخت زبان استفاده مي‌شوند سه سطح دارند: تلفظ، كه باعث توليد صدا مي‌شود، حرف، كه باعث مي‌شود كلمات ساخته شوند. وقتي صداها به هم وصل مي‌شوند، كلمات ساخته مي‌شوند. زبان به معناي واقعي آن كه باعث مي‌شود جمله‌ها و توصيف‌ها ساخته شوند. وقتي كلمات به هم وصل مي‌شوند جمله‌ها و توصيف‌ها ساخته مي‌شوند. مي‌توانيم بگوييم كه اين سه سطح «جعبه ابزار» زبان هستند. با كمك اين جعبه ابزار و در صورتي كه همه چيز در جاي خود قرار داشته باشد، كودك حرف ديگران را مي‌فهمد و مي‌تواند حرف خود را به ديگران بفهماند. مشكل نوك زباني صحبت كردن در سطح اول قرار دارد، يعني تلفظ.نوك زباني صحبت كردن به خودي خود مسئله مهمي نيست ولي مي‌تواند مانع كامل و بي‌نقص بودن ساختمان كلي زبان بشود. مثلاً وقتي كودك نوك زباني صحبت مي‌كند، اين مسئله هنگام روخواني در سر كلاس و همچنين موقع ديكته نوشتن براي او ايجاد مشكل مي‌كند. بگذريم از اين مسئله كه وقتي كودك از طرف دوستان كوچولويش مورد تمسخر قرار مي‌گيرد، آزرده و غمگين مي‌شود.

 

• براي درمان چه بايد بكنيم؟

 

اگر كودك بعد از چهارسالگي هنوز نوك زباني صحبت مي‌كند، بايد از نظر گفتاردرماني آزمايش بشود. (در اكثر كشورها آزمايش‌هاي گفتاردرماني توسط بيمه‌هاي اجتماعي انجام مي‌شود). با اين آزمايش مشخص مي‌شود كه نوك زباني صحبت كردن كودك فقط يك مشكل است و يا اينكه با مشكلات ديگر نيز همراه است؟ مثل اينكه كودك علاوه بر نوك زباني صحبت كردن دير هم زبان باز كرده است و يا از نظر تلفظ، مشكلات ديگري هم دارد. گفتاردرماني كودكان در اولين مرحله، خيلي اصولي نيست (بخش اول گفتاردرماني شامل چندين بازي با زبان، لب‌ها و دندان‌ها است و همچنين تمرين گوش دادن و درك صداها). گاهي فقط كافي است كه متخصصان گفتاردرماني، پدر و مادرها را راهنمائي كنند كه چگونه براي تربيت كودكشان رفتار درستي داشته باشند. از جمله اينكه: خونسرد باشند و از همه مهمتر، هنگامي كه كودك كلمه‌ها را اشتباه تلفظ مي‌كند، اشتباهات او را تصحيح كنند. وقتي كودك جمله‌اي مي‌گويد كه يكي از كلمات آن را بد تلفظ مي‌كند، مناسب‌تر است كه جمله دوباره به‌طور صحيح تكرار شود. مثلاً به كودك گفته نشود: «آدم نمي‌گويد زاكت بايد بگوئي ژاكت!» به جاي اين حرف، خيلي ساده جمله صحيح را اين طور تكرار مي‌كنيم: «عزيزم، ژاكت تو روي صندلي است.» بيشتر اوقات تا همين مقدار كافي است كه كودك كم كم متوجه مشكل زبان خود بشود و خودش شروع كند و اشتباهاتش را اصلاح كند. شش ماه بعد، دوباره او را آزمايش مي‌كنيم، اگر بعد از همه توصيه‌ها باز كودك نوك زباني صحبت مي‌كند، در اينجا ديگر نوبت متخصصان گفتاردرماني است كه مسئوليت او را به عهده بگيريم.

 

• تعريف كنيد! از خودتان بگوييد!

 

مسئوليت پدر و مادر بودن مسئوليت سنگيني است. هر روز پدر و مادر بودن و انواع و اقسام نگراني‌ها تحمل كردن و به سئوال‌هاي بزرگ بچه‌هاي كوچولو جواب دادن، كار آساني نيست! مشاهدات و تجربه‌هاي پدر و مادرهاي ديگر مي‌تواند ما را ياري كند، به ما قوت قلب بدهد و يا خيلي ساده ما را سرگرم كند...مادر يك پسر دوساله براي ما چنين مي‌نويسد: فكر نمي‌كنيد كه بعضي وقت‌ها ما مسائل را خيلي بزرگ مي‌كنيم؟ به نظر من نوك زباني صحبت كردن بچه‌هاي كوچولو خيلي طبيعي است. پسر من هم نوك زباني صحبت مي‌كرد ولي خود به خود خوب شد. بعضي از پدر و مادرها زياد توقع دارند و كارهاي خيلي كليشه‌اي و قالبي انجام مي‌دهند. مثلاً بچه را مي‌برند كلاس ورزش، موسيقي، زبان انگليسي، حتي اينها را هم كافي نمي‌دانند فكر مي‌كنند اشكال از دندان‌ها است، مي‌روند پيش دندانپزشك و دندان‌ها را درست مي‌كنند، با بچه از اول تمرين حرف زدن مي‌كنند و اگر بچه حتي يك شب كابوس ببيند بلافاصله مي‌دوند پيش روانپزشك... ولي من مي‌گويم نه، صبر كنيد! اين كارها را نكنيد! اگر ما بچه‌مان را همان طور كه هست بپذيريم اين را هم مي‌پذيريم كه ممكن است بچه ما خيلي كامل نباشد.

 

واژه های کلیدی : درمان نوک زبانی حرف زدن کودکان _ گفتار درمانی در کودکانی که نوک زبانی حرف میزنند

 

استخراج:فرهنگ محمدخانی کارشناس کاردرمانی این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید