زايمان زودرس

به تولد بين هفته هاي (22-37) زايمان زودرس گفته مي شود.

بهترين راه براي پيشگيري از زايمان زودرس شناخت علائم آن است. زايمان زودرس در حدود 8% از بارداريها اتفاق مي افتد و 70% مرگ و ميرهاي نوزادي در اين نوزادان ديده مي شود.

علل زايمان زودرس:

اگرچه علت آن دقيقا مشخص نيست ولي عوامل زير نقش اساسي دارند:

ü      عفونتهاي واژينال به خصوص باكتريال: مواد ترشح شده از باكتريها باعث پاره شدن كيسه آب مي شود و گاهي ورود باكتري به مايع آمنيوتيك باعث زايمان زودرس مي شود.

ü      ناهنجاريهاي رحم

ü      مشكلات جفت مانند جفت سر راهي و كندگي جفت

ü      برخي بيماريها مانند: ديابت, ژنژويت (عفونت لثه شديد), لوپوس, آسم شديد, هپاتيت, بيماريهاي روده, عفونت كليوي, عفونت ريوي, ضربه به شكم, جراحي شكم مانند آپانديس در بارداري.

در صورتیکه کودک شما در اثر زایمان زودرس دچا کندی مراحل رشدی میباشد با متخصصین کاردرمانی و گفتارمانی موسسه ایران همراه شوید 66596151

تعدادي از عوامل زايمان زودرس (در مادران):

ü      سن كمتر از 18 يا بيشتر از 35 سال.

ü      قد كوتاه

ü      سابقه قبلي از زايمان زودرس

ü      حاملگي دوقلو يا چندقلو

ü      وزن كم قبل از حاملگي

ü      مصرف سيگار, الكل, كوكائين در حاملگي

ü      خونريزي واژينال بيش از يك دوره سه ماهه

ü      فاكتورهاي ژنتيكي

ü      كار سخت و طولاني مدت

ü      استرس: برخي مطالعات نشان داده كه استرس زياد باعث توليد هورمونهايي مي شود كه انقباضات رحم را بيشتر كرده و منجر به زايمان زودرس مي شود.

علائم زايمان زودرس:

ü      انقباضات منظم رحمي (4 بار يا بيشتر در ساعت). گاهي اين انقباضات بدون درد مي باشد و فقط سفتي و فشردگي در عضلات رحم ايجاد مي شود.

ü      دردهاي شكمي مانند دردهاي دوران پريود.

ü      افزايش و يا تغيير واضح در ترشحات واژينال و يا خونريزي واژينال.

ü      پارگي كيسه آب و دفع مايع روشن از واژن.

ü      درد و فشار در قسمت انتهايي كمر: كمر درد شايع ترين مشكل دوران بارداري است زيرا مادر در حال افزايش وزن است. كمردردهاي شديد در ماههاي آخر مي تواند علامتي براي زايمان زودرس باشد.

ü      احساس اينكه جنين در حال فشار به سمت پائين است.

ü      تورم ناگهاني و شديد در پا, دست و صورت.

ü      تغيير واضح در حركت جنين.

ü      تب, لرز, استفراغ و سردرد شديد.

ü      درد معده: گاهي درد معده كه به هيچ وجه برطرف نمي شود و گاهي همراه با اسهال مي باشد.

روشهاي تشخيص زايمان زودرس:

دو روش تشخيص براي كساني كه در معرض خطر بيشتري از نظر زايمان زودرس هستند وجود دارد:

1-     مهاينه و اندازه گيري طول دهانه رحم توسط پزشك.

2-     اندازه گيري پروتئين فيبرونكتين در ترشحات رحم و واژن. (پروتئين فيبرونكتين پروتئيني است كه توسط غشاي جنين ترشح مي شود.)

عوارض زايمان زودرس در نوزادان:

طبق مطالعات جديد مشخص شده كودكاني كه يك تا سه هفته زودتر از موعد به دنيا مي آيند, در هفته اول تولد, شش برابر و در سال اول تولد سه برابر بيشتر از نوزاداني كه در زمان مقرر به دنيا مي آيند در معرض خطر مرگ قرار مي گيرند. طرفنظر از ميزان مرگ و مير, اين گروه از نوزادان نسبت به بقيه آسيب پذيرترند.

زمان تولد نوزاد طبيعي, هفته 37 بارداري به بعد است. نوزادان زودرس كه در هفته 34 تا 36 بارداري متولد مي شوند, 71% نوزادان را شامل مي شوند. در مطالعات زيادي مشخص شده است كه اين كودكان بيش از بقيه در معرض مشكلات تنفسي و تغذيه اي قرار مي گيرند, در تنظيم دماي بدن خود با مشكلات بيشتري مواجه هستند و احتمال ابتلا به زردي هم در آنها بيستر است, همچنين اين كودكان در فرآيند رشد مغز نيز با مشكلاتي مواجه مي شوند.

مادران در معرض خطر زايمان زودرس:

در مواردي به دليل ناهنجاريهاي رحمي, مادر قدرت نگهداري جنين را تا زمان معمول ندارد. در حال حاضر نير با توجه به روشهاي باروري مصنوعي به دلال مختلف, مادران قدرت كمتري در نگهداري جنين تا پايان 9 ماه دارند در نتيجه شيوع نارسي نوزاد بالا مي رود.

پرستاران شيفت شب علاوه بر اينكه از نظر جسمي و روحي دچار ضربه مي شوند, متأسفانه نسبت به ساير زنان شاغل, بيشتر در معرض خطر بروز زايمانهاي زودرس و سقط جنين هستند. عواملي همچون شب كاريي, استرس شغلي و تماس با داروها, علاوه بر تأثيرات منفي بر جنين, احتمال زايمان زود هنگام را در پرستاران افزايش مي دهد.

به تازگي با بررسي حدود 1800 زن باردار مشخص شد, خطر زايمان پيش از موعد در افرادي كه نگراني آنها درباره بارداريشان زياد است, تا سه برابر افزايش مي يابد. از علل ديگر, ابتلاي مادر به افسردگي است. مادران باردار افسرده, بيشتر در معرض خطر زايمان زودرس قرار دارند. هورمون استرس در مادران افسرده به طور قابل توجهي بيشتر است كه منجر به زايمان زودرس مي شود. به طور متوسط مادران مبتلا به افسردگي دو روز زودتر از معمول زايمان مي كنند, اما مادراني كه دچار افسردگي شديد هستند, زير 37 هفته زايمان مي كنند.

 

عفونتهاي دهان و دندان در زنان, احتمال زايمان زودرس را تا 7 برابر بيشتر مي كند كه تحقيقات نشان داده است انتقال سريع عفونتهاي دهان و دندان به جنين باعث زايمان زودرس مي شود. قرار گرفتن زنان غير سيگاري در معرض دود دخانيات و به ويژه دود سيگار در دوران حاملگي, باعث كاهش وزن نوزاد و زايمان زودرس مي شود. همچنين مواجهه با دود دخانيات در دوران حاملگي مي تواند باعث تأخير در رشد دورن رحمي و سقط ناگهاني جنين مي شود.

زايمان زودرس در حاملگي اول احتمال آن را در حاملگي‌هاي بعدي دو برابر مي كند و زايمان زودرس در 2 حاملگي اول شانس آن را درحاملگي سوم 3 برابر مي كند. برعكس, ختم موفق بارداري احتمال زايمان زودرس, در بارداريهاي بعدي را كاهش مي دهد. تنها 16% تولدهاي زود هنگام در كساني رخ مي دهد كه سابقه اين حالت را داشته اند؛ درحاليكه يكي از ثابت‌ترين و پذيرفته شده ترين عوامل خطر مي باشد. نقش سقط جنين به عنوان عامل خطر چندان مشخص نيست.

وجود باكتري در ادرار بدون علامت, خطر زايمان زودرس را 2 برابر مي كند. اگر كسي عفونت كليوي درمان نشده داشته باشد 30% خطر زايمان زودرس و عفونت ريه 25% خطر زايمان زودرس را بالا مي برد. مالاريا و تب تيفوئيد هم با 50% افزايش زايمان زودرس همراه هستند.

پارگي زودرس پرده هاي پوشاننده جنين نيز احتمال زايمان زودرس را زياد مي كند. اندازه رحم عاملي تعيين كننده در شروع زايمان و زمان آن است. رحم مي تواند به دليل حاملگي چند قلويي يا افزايش مايع آمنيوتيك حجيم شود. حاملگي دوقلو در50% موارد با زايمان زودرس همراه است.

راههاي مقابله و پيشگيري از زایمان زودرس :

با كنترل بيماريهاي مادر و كنترل تغذيه و تأمين شرايط مناسب براي حاملگي مي توان از تولد نوزاد نارس جلوگيري كرد, اما بعد از تولد نيز مي توان نوزادان نارس را با بهترين كيفيت نگهداري كرد و در نتيجه از مرگ و مير آنها جلوگيري كرد.

براي كاهش خطر زايمان نوزاد نارس نيز بايد مواردي را رعايت كرد, مثلا در مورد مادران افسرده و مضطرب, اگر پزشك متخصص با اين افرا گفتگو كند مي تواند ترس و اضطراب آنها را به حداقل برساند. حمايت و نقش پدر نيز در كاهش اين اضطراب ها و نگرانيها بسيار تأثير گذار است.

براي پيشگيري از ابتلا به مسموميت بارداري, كنترل دقيق موارد اين بيماري و پرهيز از تصميم‌گيري شتاب زده براي ختم بارداري ضروري است.

براي درمان عفونتهاي دهان و دندان, به دليل وجود حساسيتهاي ويژه در سه ماهه اول بارداري و عدم امكان عكسبرداري و بي‌‌حسي, همچنين عدم امكان بي حسي در ماههاي بعدي, بهتر است زنان قبل از باردار شدن, توجه بيشتري به بهداشت دهان و دندان خود داشته باشند. و هرگونه درماني را كه لازم است, انجام دهند.

زنان در معرض خطر بايد تحريك جنسي را كاهش دهند. از كار سنگين پرهيز كنند و زمان استراحت خود را افزايش دهند. هر يك تا 2 هفته ويزيت و بررسي هاي معمول بايد انجام شود. اين بررسيها شامل وزن, فشار خون, مقدار گلوكز و آلبومين ادرار و ارتفاع رحم و همينطور ميزان ضربان قلب جنين مي باشد. براي ارزيابي و تشخيص, وجود همزمان انقباضات منظم رحمي و تغييرات دهانه رحم در هفته 20 تا 37 ضروري است.

اگر جنين مرده باشد يا ناهنجاريهاي ناسازگار با حيات داشته باشد يا مادر به مشكلات طبي مثل فشار خون بالاي حاملگي مبتلا باشد و جنين قادر به زندگي باشد, آنگاه زايمان انجام شده و نوزاد به دنيا آورده مي شود. اگر منعي براي ادامه حاملگي وجود نداشته باشد, تلاش براي توقف زايمان زودرس صورت مي گيرد.

شما مادران حتما در مورد انجام زايمان فكر كرده ايد. در مورد اينكه كدام روش زايمان مناسب تر است؟ كداميك عوارض كمتري دارند؟ ما در اينجا به طور خلاصه در مورد مزايا و معايب زايمان طبيعي و سزارين صحبت مي كنيم. سزارين روشي است كه نوزاد از طريق يك برش جراحي كه بر روي شكم و رحم مادر داده مي شود, متولد مي گردد و در موارد معدودي پزشك تصميم مي گيرد زايمان را به طريق سزارين انجام دهد. در اين موارد سزارين جهت نجات جان مادر و نوزاد انجام مي شود و بايد خطرات آن را پذيرفت. اما در موارد غير ضروري به عنوان يك عمل جراحي بزرگ خطراتي را براي مادر و نوزاد به همراه دارد. مشخص شده ست كه نوزاداني كه به دليل انتخاب زمان نادرست سزارين به دنيا مي آيند به ميزان چشمگيري در معرض خطر ابتلا به RDS (سندروم ديسترس تنفسي) هستند.

طبق گزارش سازمان بهداشت جهاني تنها 5 تا 15 درصد زايمانها بايد به طريق سزارين انجام شوند در حاليكه طبق آمار رسمي در ايران حدود 25 تا 35 درصد زايمانها به صورت سزارين صورت مي گيرند و براساس آمار غير رسمي سزارين در ايران پنج برابر ساير نقاط جهان است. امروزه در برخي از بيمارستانهاي ايران اين آمار حتي 100% نيز گزارش شده است. برخي متخصصين علت افزايش گرايش زنان به انتخاب سزارين را فرار از درد زايمان مي دانند اما عمل سزارين خود با درد فراوان همراه است و عواقب منفي متعددي نيز به همراه دارد.

دلايل افزايش ميزان سزارين در ايران:

ميزان بالاي سزارين در ايران دلايل متعددي دارد كه به گفته برخي متخصصين بارزترين علت آن پيشرفت پزشكي و تكنولوژي مي باشد كه در مواقع خطر براي مادر و جنين مفيد واقع مي شود. به طور كلي دو دسته عوامل مربوط به مادران و پزشكان در اين مقوله دخيل هستند.

1-     عوامل مربوط به مادر: در رابطه با علل مرتبط با مادر براي انجام سزارين, ترس از درد زياد و طاقت فرساي زايمان طبيعي يك عامل مهم و قابل مشاهده است, علاوه بر اين موارد زير قابل ذكر هستند:‌توصيه پزشك متخصص به انجام سزارين, باورهاي غلط نسبت به سلامت جنين و مادر, پيروي از مد, بي احترامي و هتك حرمت كاركنان بخش زايمان بيمارستانها و زايشگاهها به مادران طي مراحل درد كشيدن و زايمان طبيعي. برخي مادران به دليل كاهش فشار بر ري سر نوزاد روش سزارين را انتخاب مي كنند در صورتي كه همين فشاري كه جنين تحمل مي كند براي او مي تواند مفيد باشد چرا كه با حالت مكشي كه ايجاد مي كند ريه هاي او را پاك مي نمايد, به همين علت است كه نوزادان با زايمان طبيعي مشكلات تنفسي كمتري نسبت به سزاريني ها دارند. از بابت فشار بر روي سر جنين نيز نبايد نگران باشند چون استخوانهاي سر جنين به نحوي هستند كه اين فشار را به خوبي تحمل مي كنند و هيچ عارضه اي براي نوزاد پيش نمي آورد, مگر در مواردي كه سر جنين نسبت به لگن مادر بزرگتر باشد كه در اين مواقع سزارين براي مادر و جنين مفيد و ضروري مي باشد. از نظر پيشرفته بودن هم بايد در نظر داشت در صورتي كه سزارين براي بيمار واجب نباشد اصلا انجام آن عاقلانه نيست. امروزه در آمريكا هيچ پزشكي نمي تواند بدون يك علت پزشكي قابل قبول اقدام به سزارين بيمار كند و چيزي به عنوان سزارين اختياري كه ما در ايران داريم, وجود ندارد. يعني اگر چنين كاري را انجام دهند از نظر قوانين پزشكي توبيخ مي شوند.

2-     عوامل مربوط به پزشك: در رابطه با علل مرتبط با پزشك كه منجر به سزارين مي شود موارد زير قابل مشاهده بوده اند: تشخيص احتمالي خطر براي مادر و جنين, صرف وقت كمتر و درآمد بيشتر. تجربه شخصي دردناك زايمان طبيعي, ترس از برخوردهاي قانوني در صورت بروز مخاطره براي مادر و جنين, عدم استفاده از وسايل استاندارد تشخيص زجر ؟, سابقه سزارين قبلي مادر و در نهايت تمايل و درخواست خود بيمار.

موارد مجاز كاربرد سزارين:

بسياري از زنان مي توانند به روش طبيعي زايمان كنند در حاليكه سزارين در موارد محدودي ضرورت پيدا مي كند. به گفته رئيس اداره مادران وزارت بهداشت موارد زير به عنوان موارد مطلق انجام سزارين ذكر شده است: قرار گيري عرضي يا بريچ (سر جنين بالا باشد و پاهايش داخل لگن مادر) جنين در صورتي كه شرايط زايمان طبيعي مهيا نباشد, جفت سر راهي و يا بيرون زدگي بند ناف, جدا شدگي بيش ار موعد جفت در حد وسيع (دكولمان), فشارخون بالاي حاملگي, تومورهاي بزرگ رحمي كه دهانه رحم را مسدود كرده باشند, زجرهاي جنين حقيقي پس از اثبات توسط آزمايشهايي خاص, عدم تطابق سر جنين با لگن مادر, وجود تبخال فعال اندام تناسلي, پارگي رحم و در نهايت وجود برشهاي جراحي قبلي بر روي بخش تحتاني رحم (غير از برش عرضي قبلي جهت سزارين) كه در اينجا به برخي از اين دلايل اشاره اي كوتاه مي كنيم:

1-     عدم تطابق سر جنين با لگن مادر: اغلب اينگونه موارد در موقع دردهاي زايماني مشخص مي شوند. به اين ترتيب كه با وجود انقباضات زايماني, پيشرفت زايمان خوب نيست و يا اينكه در معاينه داخلي متوجه اين عدم تطابق مي شوند. البته موارد تنگي يا اختلاف اندازه بسيار فاحش, قبل از دردها و در يك معاينه دقيق داخلي كه توسط پزشك در ماه آخر صورت مي گيرد مشخص مي شود.

2-     زجر جنين: به معناي تغييرات بارز در تعداد ضربان قلب جنين است كه نشان دهنده اين موضوع مي باشد كه ميزان اكسيژن خون او كافي نيست و مواد زايد خونش بيش از اندازه است. در اين صورت معمولا عمل سزارين به طور اورژانس انجام مي شود.

3-     طرز قرار گرفتن غير عادي جنين: وضعيت طبيعي قرار گرفتن جنين به صورت سر به پائين و داخل لگن مادر است. اگر مثلا جنين به صورت عرضي قرار گيرد امكان زايمان طبيعي وجود ندارد. در صورتي كه پاهاي جنين داخل لگن مادر باشد (سر او بالا باشد) در برخي موارد امكان زايمان طبيعي وجود دارد ولي اغلب مواقع سزارين راه انتخابي است.

4-     مشكلات مربوط به جفت و بند ناف: اگر جدا شدن زودرس جفت صورت گيرد و يا جفت به جاي اينكه در قسمت فوقاني رحم واقع شود, بر روي دهانه رحم قرار گيرد (جفت سر راهي), بهترين روش زايمان همان سزارين مي باشد. ممكن است در حين يك دوره دردهاي طبيعي, ناگهان بند ناف جنين به داخل مجراي زايماني و جلوي سر جنين ليز بخورد. در چنين حالتي بند ناف بين سر جنين و لگن مادر تحت فشار قرار مي گيرد و جريان خون و اكسيژن به جنين قطع مي گردد. اين موارد نيز از موارد سزارين اورژانس مي باشد.

5-     سزارين قبلي: قبلا اعتقاد بر اين بود كه اگر يك بار سزارين شد, بايد هميشه سزارين شود. التبه در برخي بيماران اين قانون هنوز حاكم است ولي امروزه اعتقاد بر اين است كه اگر علت سزارين قبلي در اين حاملي وجود ندارد (مثلا در حاملگي قبلي جنين به طور عرضي قرار داشته ولي در اين حاملي جنين با سر قرار دارد) و بيمار در يك بيمارستان مجهر قرار دارد مي تواند تحت نظر يك متخصص زنان و زايمان, زايمان طبيعي انجام دهد. البته خانمهايي كه قبلا سزارين شده اند و برش روي رحمشان به صورت طولي انجام شده نمي توانند زايمان طبيعي داشته باشند و فقط خانمهايي كه برش روي رحمشان عرضي بوده و مورد منعي براي زايمان طبيعي ندارند, مي توانند اين كار را انجام دهند.

6-      مداخلات پزشكي بيش از اندازه در دوره دردهاي زايماني: مصرف داروهاي مسكن زودتر از موقع و يا داروهاي محرك انقباضات بيش از حد مجاز مي تواند پيشرفت زايمان را كند نمايد و به علت زايمان طول كشيده سزارين انجام شود.

7-     جنينهاي نارس يا ديررس: چون جنينهاي نارس احتمالا تحمل فشار زايمان طبيعي را نخواهند داشت و جنين هاي ديررس به علت درشتي و اشكال در خون رساني آنها نيز دچار مشكل در زايمان طبيعي مي شوند.

8-     جنينهاي داري مشكلات RH خون: جنينهايي هم كه مشكلات ناشي از RH خون دارند بهتر است با روش سزارين متولد شوند چون به اندازه كافي ؟ نشيند كه زايمان طبيعي را تحمل كنند.

9-     چندقلويي: گاهي زايمان دوقلوها به صورت طبيعي صورت مي گيرد اما در اغلب موارد سزارين به عنوان بهترين راه انتخاب مي شود. حاملگيهاي بيش از دوقلويي حتما به صورت سزارين خاتمه مي يابند.

10- ساير موارد: مانند عفونت هرپسي در ناحيه تناسلي (نوعي عارضه شبيه تبخال و بسيار مسري كه براي جنين خطرناك است), فشارخون بالا, تومورهاي فيبروئيدي, ديابت, ايدز مادر و دوره دردهاي زايماني كه بسيار طول كشيده باشد از موارد ديگر سزارين مي باشند. سابقه مرگ نوزاد, سابقه نازايي و شكم اول مسن (بيش از 35 سال) نيز قابل ذكر هستند.

عوارض سزارين چیست :

با وجود پيشرفتهاي پزشكي و افزايش امنيت عمل جراحي, با اين حال يك سزارين,‌خالي از خطر و عوارض نمي باشد. عوارض مربوط به مادر عبارتند از:

1-     روزهاي بستري در سزارين براي بيمار بيشتر است و مدت زماني كه فرد بتواند به روال عادي برگردد بيشتر است (تقريبا 5/2 برابر).

2-     احتمال خونريزي بعد از زايمان بيشتر است.

3-     دردهاي لگني و چسبندگي بيشتر است.

4-     احتمال نازايي بعد از سزارين وجود دارد.

5-     احتمال عفونت رحم بيشتر از يك زايمان طبيعي است (به علت باز شدن شكم و رحم).

6-      خطرات ناشي از بيهوشي و استفاده از دارهاي بيهوشي را نيز بايد مد نظر داشت (كاهش فعاليت روده اي, مشكلات تنفسي و برخي حساسيتها).

7-     احتمال ايجاد جفت سرراهي, جفتهاي غير طبيعي و حاملگي خارج رحمي در حاملگي هاي بعدي افزايش مي يابد.

8-     احتمال لخته شدن خون در پاها و ايجاد آمبولي بعد از سزارين بيشتر است.

9-     مشكلات رواني مثل افسردگي, سرزنش خود, احساس گناه, احساس جدايي از ديگران, احساس شكست و نااميدي, احساس ترس و نگراني از حاملگي هاي بعدي و مهم تر از همه اينها نداشتن يك ارتباط عاطفي مناسب و زود هنگام با نوزادان از ديگر مشكلات مطرح هستند.

10- خطر جراحي هاي اضافي (مثل خارج كردن رحم يا جراحي هاي ترميمي براي مثانه و ...).

* در رابطه با مرگ و مير مادر,‌مرگ مادر در سزارين 2 تا 4 برابر زايمان طبيعي و مرگ نوزادي 15 برابر افزايش پيدا مي كند.

عوارض مربوط به جنين:

1-     عوارض داروهاي بيهوشي بر روي جنين

2-     احتمال مشكلات تنفسي و زردي

3-     خطر تولد نوزاد زودرس (به دليل انتخاب زمان نادرست براي زايمان)

4-     امكان تولد نوزاد با نمره سلامتي پائين (آپگار پائين)

* البته منظور اين است كه احتمال بروز اين مشكلات در نوزادان سزاريني بيشتر از زايمان طبيعي است نه اينكه حتما در هر نوزادي كه با روش سزارين به دنيا مي آيد اين مشكلات نيز پيش آيد.

مزاياي زايمان طبيعي:

1-     خطرات زايمان و عوارض بيهوشي در زايمان طبيعي وجود ندارد.

2-     در زايمان طبيعي درصد ابتلا مادران به عفونت (به ويژه عفونت رحم) خيلي كمتر است.

3-     كاهش خونريزي (حجم خوني كه مادر از دست مي دهد تقريبا نصف سزارين است.)

4-     به علت اينكه در حين زايمان طبيعي مادر كاملا هوشيار است در نتيجه در جريان روند زايمان قرار مي گيرد و لذت زايمان را تجربه مي كند.

5-     طول مدت بستري و بازگشت به كارهاي روزمره بعد از زايمان طبيعي خيلي كمتر از سزارين است.

6-      مادراني كه زايمان طبيعي داشته اند مي توانند شيردهي زودرسي براي نوزادشان داشته باشند.

7-     درد در زايمان طبيعي, بعد از زايمان از بين مي رود به طوري كه فاصله شروع زايمان تا پايان آن درد وجود دارد و بعد از زايمان درد بسيار كم است.

ترويج فرهنگ زايمان طبيعي و فراهم كردن امكانات و تجهيزات انجام زايمان بي درد و زايمان در آب, ايجاد محيطي آرام و تجهيز بخش زايمان بيمارستانها و در نهايت همسان سازي تعرفه, عوامل مؤثر در كاهش ميزان سزارين هاي غير ضروري هستند.

 

 

خدمات مرکز

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8